ضوابط تراس و بالکن

تراس و بالکن

همه چیز در مورد فضاهای نیمه باز

مبحث ۴ مقررات ملی ساختمان ایران ( الزامات عمومی ساختمان) :

فضا

مقصود از “فضا” در این مبحث محدوده ای از تصرف یا ساختمان است که برای فعالیتی مشخص درنظر گرفته شده است. فضاها ممکن است در ترکیب با یکدیگر یا مستقل از هم در تصرف های مختلف استقرار یابند. تقسیم بندی فض اها در ارتباط مستقیم با تقسیم بندی تصرف ها نیست و هر تصرف ممکن است از یک یا چند فضا تشکیل شود.

فضا های نیمه باز

تعریف فضای نیمه باز: به فضاهایی اطلاق می شود که امکان دسترسی از داخل ساختمان داشته و در ارتباط با هوای آزاد قرار دارند، به گونه ای که حداقل یک وجه آن ها باز است. انواع این فضاها عبارتند از:

بالکن
بالکن

بالکن: سطحی است که از دو یا سه طرف به طور مستقیم در مجاورت هوای آزاد قرار گرفته است و زیر آن به وسیله فضای بسته ای اشغال نگردیده باشد.

بالکن کم عرض: بالکنی است با عرض کمتر از ۵۰ /۰ متر و حداکثر با طولی برابر با اندازهعرض پنجره ای که تا کف امتداد دارد.

تراس
تراس

مهتابی (تراس): سطح روبازی از ساختمان، که بام بخش هایی از طبقۀ زیرین آن است.

 

ایوان
ایوان

ایوان: فضایی مسقف است که از یک طرف با هوای آزاد به طور مستقیم ارتباط دارد.

محفظۀ آفتاب گیر: فضائی نیمه باز، که در صورت اخذ مجوز از شهرداری ها یا سایر مراجع صدور پروانۀ ساختمانی، در شرایط اقلیمی مناسب با سطوح شفاف پوشیده می شوند، یا از ابتدا به صورت بخشی از فض اهای اصلی ساختمان به منظور استفاده از انرژی و نور آفتاب و اجتناب از تبادل حرارت با خارج ساختمان طراحی می شود.

 

الزامات کلی

فضاهای نیمه باز تعبیه شده در تمام تصرف ها باید با الزامات این قسمت و مقررات اختصاصی هر تصرف منطبق باشند.

 

از سری مقالات مقررات ملی ساختمان

کاری از بخش معماری و شهرسازی ،مرکز هنری اجتماعی آمـد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Rating*